చామయవిలక్కు దీపం నా జీవితంలో తెచ్చిన వెలుగు – పార్ట్ 1
ఇది ఒక్క కొత్త కథ, కానీ మెయిన్ స్టొరీ లైన్ ఎక్కడో చదివినటు ఉంటుంది, నేను చాల సంవస్తారాల కిందట చదివా, కానీ ఇపుడు నా కథ తో మల్లి స్టొరీ రాస్తున్న, స్టొరీ లైన్ అసలు రచయిత పేరు తెలియదు , ఈ స్టొరీ కి ఆ రచయితకే క్రెడిట్స్ ఇస్తున్న .
ఇంకా కథ లోకి వెళ్తే
నా పేరు నందు, నా హస్బెండ్ పేరు కృష్ణ… మా ఇద్దరికీ ఇప్పుడు 5 ఏళ్ల పాప ఉంది. తన పేరు అమ్ము……. నా పాపకి హెల్త్ సరిగా ఉండదు, అందుకని తనని స్కూల్ కి ఎక్కడికి పంపకుండా ఇంట్లో పెట్టుకుని చూసుకుంటూ ఉంటాను. ఇంకా నా హస్బెండ్ గురించి చెప్పాలి అంటే, తను ఒక సాఫ్ట్వేర్ కంపెనీలో టాప్ పొజిషన్ లో వర్క్ చేస్తున్నాడు. ఆల్మోస్ట్ మంత్ కి 2 లక్షల దాకా ఎర్న్ చేస్తాడు. మేము అంతా కేరళ లో ఎర్నాకుళం లో ఉంటాం. మాకు అదే ఊర్లో ఒక పెద్ద ఇండిపెండెంట్ విల్లా ఉంది……. నా హస్బెండ్ వాళ్లది పెద్ద ఫ్యామిలీ… చాలా మంది రిలేటివ్స్ ఉన్నారు. అందరికీ మా హస్బెండ్ ఏ పెద్దగా ఉండి చూసుకుంటూ ఉంటాడు. కాబట్టి మా ఫ్యామిలీకి మంచి రెస్పెక్ట్ ఉంటుంది మా రిలేటివ్స్ లో……
ఇంకా పాప హెల్త్ ఇష్యూ కి వస్తే, తనకి క్యాన్సర్ ఉండేది. చిన్నప్పుడు చాలా ఇబ్బంది పడేది. 3 ఇయర్స్ కంటే ఎక్కువ బ్రతకదు అనుకున్నాం. కానీ 2 ఇయర్స్ బ్యాక్ కొల్లం లో కొట్టాంకుళంగర దేవి టెంపుల్ లో అమ్మవారిని దర్శనం చేసుకున్నాక, నా పాపకి బాగా అయింది. అప్పటి నుంచి ఎవరీ 3 మంత్స్ కి అక్కడికి వెళ్లి అమ్మవారిని దర్శనం చేసుకుని వస్తూ ఉంటాము. ఇప్పుడు అయితే చాలా బెటర్ గా ఉంది. ట్రీట్మెంట్ కి చాలా బాగా రెస్పాండ్ అవుతుంది అని డాక్టర్స్ చెప్పారు. ఇంకో 3 ఇయర్స్ లో క్యాన్సర్ పూర్తిగా తగ్గిపోయి నార్మల్ అవుతుంది అని డాక్టర్స్ చెప్పారు. అప్పుడు నా అమ్ము అందరిలాగే స్కూల్ కి వెళ్తుంది, అందరితో ఆడుకుంటుంది…
ఇంకా ఈరోజు నా హస్బెండ్ మా అందరికీ తిరుమల లో దర్శనం కి టికెట్స్ బుక్ చేశాడు. ఇంకా నేను, మా అయ్యన, పాప ముగ్గురం ఎర్నాకుళం లో ట్రైన్ ఎక్కి తిరుపతికి వెళ్ళాలి అని రైల్వే స్టేషన్ కి వచ్చాం. మేము కార్ లోనే వెళ్ళొచ్చు కానీ, కార్ లో పాపని పట్టుకుని అంతసేపు జర్నీ కష్టం అని ట్రైన్ లో ఏసీ కోచెస్ బుక్ చేశాడు మా అయ్యన…… మేము ట్రైన్ కోసం వెయిట్ చేస్తున్నాం.
కొద్దిసేపటికి ట్రైన్ వచ్చింది. ట్రైన్ ఎక్కాము. అప్పటికే టైమ్ నైట్ 9 అయింది. ఇంకా నా బెర్త్ లో నేను నా పాప వెళ్లి పడుకున్నాం. నెక్స్ట్ డే మార్నింగ్ 9 కి తిరుపతి రీచ్ అవుతాం. ఇంకా మేము అంతా పడుకున్నాం.
నెక్స్ట్ డే మార్నింగ్ 5 కి నాకు మెలుకువ వచ్చింది. నేను లేచి సైడ్ లోవర్ బెర్త్ మీద కూర్చొని విండో లో నుంచి అవుట్సైడ్ లోకేషన్స్ చూస్తున్నా. పాప పడుకునే ఉంది. కృష్ణ కూడా పడుకునే ఉన్నాడు. ఒక 30 నిమిషాల తర్వాత సైడ్ అప్పర్ బెర్త్ మీద పడుకున్న అమ్మాయి నిద్ర లేచి తను కూడా కిందకి వచ్చింది. తను వచ్చింది కదా అని నేను కొంచెం సర్దుకుని కూర్చున్నా. తను నాకు థాంక్యూ అని చెప్పింది. నేను వెల్కమ్ అని చెప్పి తన ఫేస్ చూసాను.
తన ఫేస్ చూస్తూనే నేను ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యాను…. నాకు కొంచెం టెన్షన్ వచ్చింది. తను కూడా నన్ను చూస్తూనే ఉంది ఎక్కడో చూసానే అన్న ప్రశ్నార్థక ఎక్స్ప్రెషన్ తో. అప్పుడే పాప నిద్ర లేచింది. నేను ఇంకా పాప దగ్గరికి వెళ్లాను. కానీ ఆ అమ్మాయి మాత్రం నన్నే చూస్తుంది. అప్పుడే కృష్ణ కూడా నిద్ర లేచాడు. నేను ఇంకా పాపతో, కృష్ణతోనే ఉన్నాను. అమ్మాయిని మాత్రం చూసి చూడనట్టు ఉన్నాను. కానీ ఆ అమ్మాయి నన్నే చూస్తుంది. కొద్దిసేపటికి ఆ అమ్మాయి నా పక్కకి వచ్చి కూర్చొని నా పాపతో మాటలు స్టార్ట్ చేసింది. అలా పాపతో ఆడుకుంటూ “మీరు ఎక్కడ ఉంటారు” అని నాతో మాటలు కలపడం స్టార్ట్ చేసింది.
మలయాళం లో మాట్లాడదాం అనుకుంది కానీ, నేను కృష్ణ తెలుగు లో మాట్లాడుకోవడం తను వినింది. ఇంకా చేసేది ఏమిలేక తెలుగు లోనే మాట్లాడింది. ఇంకా మా డిటైల్స్ అన్నీ చెప్పాను. “మిమ్మల్ని ఎక్కడో చూసాను” అని చెప్పింది. ఏమో తెలియదు అని చెప్పాను. ఇంకా తను కూడా సైలెంట్ అయింది. ఇంకా అప్పటికే టైమ్ 7 అయింది. కాట్పాడి జంక్షన్ వచ్చింది. మా అయ్యన కృష్ణ కిందకి దిగాడు.
కృష్ణ అలా కిందకి వెళ్లగానే ఆ అమ్మాయి నాతో మాట్లాడడం స్టార్ట్ చేసింది…
ఆ అమ్మాయి: ఏమ్రా కిషోర్, ఎలా ఉన్నావ్
(ఆ మాటకి ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యాను. తను నన్ను గుర్తుపట్టింది అని)
నేను: బాగున్నా లక్ష్మి……. నువ్వు ఎలా ఉన్నావ్
ఆ అమ్మాయి: నేను బాగున్నా లే కానీ. ఏంటి ఇదంతా……. నువ్వు అబ్బాయి కదా, మరి నీకు పాప ఏంటి, హస్బెండ్ ఏంటి
నేను: అది అంతా నాకు తెలియకుండానే జరిగిపోయింది లక్ష్మి….
ఆ అమ్మాయి: అక్కడ మీ అమ్మ నాన్న నువ్వు చనిపోయావ్ అనుకుంటున్నారు…… నువ్వు చూస్తే ఇక్కడ ఈ వేషాలు వేస్తున్నావా
నేను: నేను అబ్బాయిగా ఉండి మీకు ఉపయోగం రాలేదు. కనీసం నేను చనిపోయాను అన్న తర్వాత అయినా వాళ్లు హ్యాపీ గా ఉంటారు నా పాలసీ మనీ తో
ఆ అమ్మాయి: అసలు ఏంటి ఇదంతా, ఎందుకు ఇలా చేసావ్, 3 ఇయర్స్ బ్యాక్ కేరళ కి టెంపుల్ కి వెళ్లి వస్తా అని నాతో చెప్పావ్, మళ్ళీ ఇప్పుడు ఇలా అమ్మాయిగా మళ్ళీ నాకు కనిపిస్తున్నావ్.
ఇంకా నేను ఏదో చెప్తుంటే అప్పుడే కృష్ణ వస్తున్నాడు. అది చూసి నేను, అవన్నీ మళ్ళీ మాట్లాడుదాం లే ఇప్పుడు సైలెంట్ గా ఉండు లక్ష్మి అని చెప్పాను.
ఆ మాటకి లక్ష్మి సైలెంట్ అయింది.
ఇంకా మా అయ్యన కృష్ణ నాకు కాఫీ తెచ్చాడు. నేను తాగాను. కృష్ణ నా మీద చూపిస్తున్న ప్రేమని తను అలాగే చూస్తుంది. నేను కృష్ణ కి ఏ డౌట్ రాకూడదు అని లక్ష్మిని చూసి చూడనట్టు ఉన్నాను.
మా అయ్యన నన్ను నందు అని పిలవడం విన్న లక్ష్మి, “నందు గారు మీరు అనుకోకపోతే మీ మ్యారేజ్ ఫోటోస్ చూపిస్తారా ఒకసారి” అని అడిగింది. ఇప్పుడు ఎలా వస్తాయి అండి అని నేను చెప్తుంటే, వన్ మినిట్ అని కృష్ణ తన మొబైల్ లో ఉన్న ఫోటోలు చూపించాడు. ఆ ఫోటోలు లో పెళ్లి చాలా గ్రాండ్ గా అయినట్టు ఉంది. “ఎప్పుడు అయింది మీ పెళ్లి” అని అడిగింది లక్ష్మి. దానికి మా అయ్యన “6 ఇయర్స్ అయింది” అన్నాడు.
ఆ మాటతో లక్ష్మి ఒక్కసారిగా కన్ఫ్యూజన్ అయిపోయింది… నేను లక్ష్మిని కలిసింది 3 ఇయర్స్ బ్యాక్ కదా, మరి వీళ్ళిద్దరికీ 6 ఇయర్స్ బ్యాక్ పెళ్లి అయింది అంటున్నారు, అండ్ 5 ఇయర్స్ పాప కూడా ఉంది అని……
మీరు విన్నది నిజమే. మా అయ్యన కృష్ణ చూపించిన పెళ్లి ఫోటోస్ లో ఉన్న అమ్మాయి నేను కాదు….. ఇంతకి లక్ష్మి ఎవరు అంటున్నారు, లక్ష్మి నా లవర్. నేను తను పెళ్లి చేసుకుందాం అనుకున్నాం. అవును ఫ్రెండ్స్ మీరు విన్నది నిజమే నేను అబ్బాయిని.
అసలు నేను అబ్బాయిని అయ్యి ఉండి నాకు అమ్మ నాన్న, లవర్, ఒక ఫ్యామిలీ ఉండి కూడా ఇక్కడ ఒక అబ్బాయికి వైఫ్ గా, ఒక పాపకి అమ్మగా ఎందుకు జీవితం గడుపుతున్నానో తెలుసుకోవాలి అంటే నెక్స్ట్ పార్ట్ వరకు వెయిట్ చేయండి.
లక్ష్మి కన్ఫ్యూజన్ లో ఉంది….. నేను మాత్రం బయటకి టెన్షన్ లేకుండా కనిపిస్తున్నా….. లోపల మాత్రం చాలా టెన్షన్ గా ఉంది. నా హార్ట్ బీట్ చాలా ఫాస్ట్ గా కొట్టుకుంటుంది…. కృష్ణ నా పక్కనే కూర్చొని ఉన్నాడు. లక్ష్మి మాత్రం ఒకసారి నన్ను ఇంకోసారి కృష్ణని చూస్తూనే ఉంది…… తనకి ఏమి అర్థం అవడం లేదు. తన లవర్ ఏంటి ఇప్పుడు ఒక అబ్బాయికి వైఫ్ గా ఉండటం ఏంటి అని…. నేను లక్ష్మితో ఏమి మాట్లాడలేకపోతున్నాను……
అప్పటికే టైమ్ 8.50 అయింది. ట్రైన్ తిరుపతి కి దగ్గరలో ఉంది. “నందు రెడీ అవు, ఇంకో 10 నిమిషాల్లో తిరుపతి రీచ్ అవుతాం” అన్నాడు కృష్ణ. నేను సరే అండి అని, బెడ్షీట్స్, టవెల్స్ అన్నీ మడత పెట్టి బ్యాగ్ లో పెడుతున్నాను. ఇవన్నీ నేను చేస్తుంటే లక్ష్మి మాత్రం నన్నే చూస్తుంది… ఇంకా నేను అమ్ము ని నిద్ర లేపాను. అది ఏడుస్తుంది. ఇంకా నేనే ఎత్తుకొని ఉన్నాను…… ఇంకా ట్రైన్ తిరుపతి రీచ్ అయింది…. ఇంకా మేము మా లగేజ్ తీసుకుని ట్రైన్ దిగాము…. మాతో పాటు లక్ష్మి కూడా ట్రైన్ దిగింది…..
కృష్ణ నన్ను అమ్ము ని ఒక చోట కూర్చోమని చెప్పి మళ్లీ వస్తా అని పక్కకి వెళ్లాడు….. అదే ఛాన్స్ గా తీసుకుని లక్ష్మి నా దగ్గరికి వచ్చింది.
లక్ష్మి : కిషోర్…. ఇప్పుడు అయినా నిజం చెప్తావా ? ప్లీజ్
నేను : లక్ష్మి….. ప్లీజ్ ఇక్కడ కాదు , ఇప్పుడు కాదు…
లక్ష్మి : నువ్వు 3 ఇయర్స్ బ్యాక్ చనిపోయావ్ అనుకున్నాం. నేను ఎంత ఏడిచానో తెలుసా…. నీకు జాబ్ లేకపోయినా నిన్ను పెళ్లి చేసుకోవడానికి రెడీ అయ్యాను….
లక్ష్మి మాటలు విన్నాక నా కళ్లలో నీళ్ళు వచ్చాయి….. అప్పుడే కృష్ణ వస్తున్నాడు… నేను కృష్ణ ని చూసిన వెంటనే నా కళ్ళు తుడుచుకుని సైలెంట్ అయ్యాను….
“క్యాబ్ వచ్చింది వెల్దామా నందు” అన్నాడు కృష్ణ….. నేను సరే అన్నాను…… నేను పాప ని ఎత్తుకున్నాను. కృష్ణ లగేజ్ తీసుకున్నాడు. మేము క్యాబ్ ఎక్కి బుక్ చేసిన హోటల్ కి వెళ్లాము. మా వెనకే లక్ష్మి కూడా ఫాలో అయి అదే హోటల్ లో రూమ్ తీసుకుంది. అది చూసి నాకు ఇంకా టెన్షన్ పెరిగిపోయింది. కృష్ణ కి ఎక్కడ డౌట్ వస్తుందో అని…
మేము రూమ్ లోకి చెక్ ఇన్ అయ్యాము. మా అయ్యన ఫ్రెష్ అప్ అయి వస్తా అని వాష్ రూమ్ కి వెళ్లాడు. అప్పుడే డోర్ ఎవరో నాక్ చేశారు. ఎవరో అని డోర్ ఓపెన్ చేస్తే లక్ష్మి ఉంది. “ప్లీజ్ కిషోర్ నిజం చెప్పు” అని అడిగింది. నాకు లక్ష్మిని చూడగానే మళ్లీ టెన్షన్ స్టార్ట్ అయింది. వెంటనే లక్ష్మి చేతిలో ఉన్న మొబైల్ తీసుకుని నా మొబైల్ కి మిస్డ్ కాల్ ఇచ్చుకున్నాను. “ఈ నంబర్ కి వాట్సాప్ చేయ్, ఇప్పుడు వద్దు లక్ష్మి అర్థం చేసుకో ప్లీజ్” అని రిక్వెస్ట్ చేశాను.
అప్పుడే కృష్ణ వాష్ రూమ్ నుంచి బయటకి వచ్చాడు. “ఎవరు వచ్చింది” అని అడిగాడు. “రూమ్ సర్వీస్ వాళ్లు” అని చెప్పి డోర్ క్లోజ్ చేశాను….
“సరే వెళ్లి రెడీ అవు పో నందు, పాప ని కూడా రెడీ చేయ్ దర్శనం కి టైమ్ అవుతుంది” అని చెప్పాడు. నేను సరే అండి అన్నాను.
ఇంకా మేము అందరం రెడీ అయి తిరుమల కి వెళ్లి దర్శనం చేసుకుని రిటర్న్ హోటల్ కి వచ్చాము. అక్కడ దర్శనం బాగా అయింది. నా అమ్ము హెల్త్ గురించి, నా హస్బెండ్ హెల్త్ గురించి మొక్కుకున్నాను. ఇంకా మేము హోటల్ కి తిరిగి వచ్చేసరికి టైమ్ 10.30 pm అయింది. ఇంకా డ్రెస్ చేంజ్ చేసుకుని పడుకున్నాం. అందరం బాగా అలసిపోయాము. అమ్ము, మా అయ్యన తొందరగా నిద్రపోయారు. నేను కూడా నిద్రలోకి వెళ్తున్నా, అప్పుడే నా మొబైల్ కి వాట్సాప్ మెసేజ్ వచ్చింది.
కొత్త నంబర్ అది. ఓపెన్ చేసి చూస్తే లక్ష్మి మెసేజ్ చేసింది. “Come to room number 404… I am waiting” అని పెట్టింది. అది చూసి నా హార్ట్ బీట్ మళ్లీ స్టార్ట్ అయింది. ఈ టెన్షన్ నాకు వద్దు. ఈరోజే లక్ష్మికి నిజం చెప్పేద్దాం అనుకున్నాను. “పాప నిద్రపోయాక వస్తా” అని రిప్లై ఇచ్చాను.
ఇంకా మా అయ్యన, అమ్ము పడుకున్నారు కదా వెళ్దాం అని లేస్తుంటే అమ్ము ఇంకా కదులుతుంది…. కొద్దిసేపు అయ్యాక వెళ్దాం లే అని నేను పాప పక్కనే పడుకున్నాను….
అలా కళ్ళు మూసుకున్న వెంటనే నా ఫ్లాష్ బ్యాక్ ఒక్కసారి గుర్తుకి వచ్చింది…..
మాది ఒక మిడిల్ క్లాస్ ఫ్యామిలీ. అమ్మ, నాన్న, నేను, చెల్లి ఉంటాం. మా నాన్న ఒక డైలీ లేబర్. పని ఉంటే కాని మాకు ఫుడ్ ఉండదు. అమ్మ హౌస్ వైఫ్. కానీ మా నాన్న నన్ను, మా చెల్లిని మంచిగా చదివించాడు. నాకు మా నాన్న కష్టం తెలుసు. నా స్టడీస్ అయిపోయాక మా నాన్న కష్టంలో తోడు అవ్వాలి, రెస్పాన్సిబిలిటీస్ తీసుకోవాలి, మా నాన్నకి కొంచెం ఫ్రీనెస్ ఇవ్వాలి అనే ఆలోచనలో ఉండేవాడిని.
నేను అనుకున్నట్టే బి.టెక్ కంప్లీట్ చేశాను. 75% వచ్చాయి. అంతా బాగుంది. కానీ ప్లేస్మెంట్స్ లో జాబ్ రాలేదు. ఇంకా బెంగళూరు కి వెళ్లాను. ఏదో కోర్స్ చేసి జాబ్ తెచ్చుకుందాం అని. నాకు హాస్టల్ ఫీస్, కోచింగ్ ఫీస్ చాలా కష్టం గా ఉండేది. అయినా మా నాన్న వేరే వాళ్ల దగ్గర అప్పు చేసి తెచ్చి నాకు ఇచ్చాడు. నేను కష్టపడి చదువుతున్నా. ఇంటర్వ్యూలకి అటెండ్ అవుతున్నా. కానీ ఏ ఇంటర్వ్యూ క్రాక్ చేయలేకపోయాను…
ఇంకా లక్ష్మి గురించి చెప్పాలి అంటే… తను, నేను బి.టెక్ లో ఒకే కాలేజ్. గ్రూప్స్ వేరు అయినా మా ఇద్దరి మనసులు కలిశాయి. జాబ్ వచ్చిన వెంటనే పెళ్లి చేసుకోవాలి అనుకున్నాం. మా ఇంట్లో, వాళ్ల ఇంట్లో ఒప్పించారు. కానీ నాకు జాబ్ ఎక్కడా రావడం లేదు… ఒక రోజు లక్ష్మికి జాబ్ వచ్చింది. చెన్నై వెళ్లిపోయింది. నేను ఒక్కడినే బెంగళూరు లో ఉన్నాను. రోజూ అమ్మ ఫోన్ చేసి జాబ్ ఏమైంది అని అడుగుతుంటే నేను ఏమి ఆన్సర్ చెప్పాలో అర్థం అవడం లేదు… అప్పుడే నా మొబైల్ కి మళ్లీ మెసేజ్ వచ్చింది. ఆ మెసేజ్ తో మళ్లీ రియాలిటీ లోకి వచ్చాను. చూస్తే లక్ష్మి మెసేజ్… "ఇంకా ఎంతసేపు" అని. అది చూసి "వస్తున్నా" అని రిప్లై ఇచ్చాను….
ఇంకా పాప నిద్రపోయింది. నేను మెల్లిగా డోర్ వేసి లక్ష్మి రూమ్ దగ్గరకి వెళ్లాను. వెళ్లి డోర్ నాక్ చేశాను. లక్ష్మి డోర్ ఓపెన్ చేసింది. నేను లోపలికి వెళ్లాను. నన్ను చూసిన వెంటనే గట్టిగా హగ్ చేసుకుని ఒక్కసారిగా ఏడవడం స్టార్ట్ చేసింది.
"కిషోర్ ఇది నిజంగా నువ్వేనా?" అని అడిగింది.
ఇంకా నేను ఏడుపు ఆపుకోలేక నేనూ ఏడ్చేశాను.
"అసలు ఏమైంది కిషోర్? ఏంటి ఇదంతా? నువ్వు ఎందుకు ఇలా అయ్యావ్?" అని అడిగింది….
నేను ఇంకా జరిగినది చెప్పడం స్టార్ట్ చేశాను.
"3 ఇయర్స్ క్రితం నీ దగ్గర మనీ తీసుకుని కేరళ కి టెంపుల్ కి అని చెప్పా కదా. అసలు అక్కడ టెంపుల్ లో అబ్బాయిలు అమ్మాయిలుగా మేకప్, డ్రెస్సింగ్ చేసుకుని అమ్మవారిని దర్శనం చేసుకుంటారు అంట. అలా చేస్తే చాలా మందికి కోరికలు తీరాయి అంట. అందుకే నేను కూడా అలా వచ్చి దండం పెట్టుకుందాం అని నీ దగ్గర మనీ తీసుకుని అక్కడికి వచ్చాను టెంపుల్ కి…"
ఇదంతా విన్న లక్ష్మి,
"అవును తప్పు ఏమి లేదు. అమ్మవారిని దర్శనం చేసుకుని మళ్లీ వచ్చేయాలి కదా. మరి ఇక్కడే అమ్మాయి లాగా సెటిల్ అయిపోవడం ఏంటి?" అని అడిగింది.
నేను కేరళ కి వచ్చి అమ్మాయి లాగా రెడీ అయ్యి టెంపుల్ కి వచ్చాను. నన్ను రెడీ చేసిన వాళ్లు చాలా బాగా రెడీ చేశారు. రెడీ అయ్యాక నేను నన్ను అద్దంలో చూసుకుంటే నాకు నేనే డౌట్ వచ్చింది… ఇది నేనేనా అని. నాకు ఎందుకో తెలియదు చాలా హ్యాపీ గా అనిపించింది.
ఇంకా నన్ను రెడీ చేసిన అమ్మాయి నన్ను టెంపుల్ కి కూడా తీసుకుని వెళ్లింది. అక్కడికి వెళ్లి దీపం వెలిగించి నా ప్రదక్షిణ స్టార్ట్ చేసే సమయంలో అమ్మవారికి దండం పెట్టుకున్నాను.
అసలు నేను ఏమని కోరుకోవాలి అనుకున్నాను అంటే…
"నాకు మంచి జాబ్ రావాలి, అమ్మ నాన్న ని బాగా చూసుకోవాలి, ఇంకా లక్ష్మి తో పెళ్లి అయి మేమంతా హ్యాపీ గా ఉండాలి" అని అనుకున్నాను.
కానీ అక్కడికి వెళ్లగానే ఏమైంది ఏమో తెలియదు…
"అమ్మ నా జీవితానికి ఒక వెలుగు చూపించు అమ్మ" అని కోరుకున్నాను.
అలా దండం పెట్టుకుని నా ప్రదక్షిణ స్టార్ట్ చేశాను.
2 రౌండ్స్ కంప్లీట్ అయ్యేసరికి ఒక అబ్బాయి నన్నే చూస్తున్నాడు. నేను ఎక్కడైనా మామూలే కదా అనుకున్నాను. అందరినీ చూస్తున్నారు అనుకున్నాను. నా ప్రదక్షిణ అయిపోయాక కూడా నన్నే ఫాలో అవుతున్నాడు. నన్ను కొన్ని పిక్స్ తీసుకున్నాడు.
అక్కడ అందరినీ ఫోటోలు తీస్తున్నారు మీడియా వాళ్లు, క్యాజువల్ గా వచ్చిన వాళ్లు కూడా. కామన్ అనుకుని సైలెంట్ గా ఉన్నాను….
ఇంకా నేను ఆ రోజు రూమ్ కి వచ్చి ఫ్రెష్ అయి పడుకున్నాను…
మళ్లీ సెకండ్ డే కూడా వెళ్లాను. మళ్లీ ఆ అబ్బాయి నా కంటే ముందే టెంపుల్ లో ఉన్నాడు. ఎవరినో సెర్చ్ చేస్తున్నాడు. నేను తనని చూసాను కానీ తను నన్ను చూడలేదు.
నేను మామూలుగానే దీపం వెలిగించి నా ప్రదక్షిణ స్టార్ట్ చేశాను. అప్పుడు నేను తనకి కనిపించాను. నన్ను చూసిన వెంటనే తను సెర్చ్ చేయడం ఆపేశాడు. నన్నే చూస్తున్నాడు. అప్పుడు నాకు అర్థమైంది… నా కోసమే ఆ అబ్బాయి వెతుకుతున్నాడు అని.
ఇంకా నేను నా ప్రదక్షిణ కంప్లీట్ చేసి రూమ్ కి వెళ్తున్నా. ఆ అబ్బాయి నన్నే ఫాలో అవుతున్నాడు. కానీ కొత్త ప్లేస్ లో ఉరికే గొడవ ఎందుకు అని నేను సైలెంట్ గా ఉన్నాను.
తను రూమ్ వరకు వచ్చేశాడు. నేను అది పట్టించుకోకుండా నా రూమ్ లోకి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయి నా లగేజ్ అంతా ప్యాక్ చేసుకున్నాను. నాకు రేపు పొద్దున రిటర్న్ ట్రైన్ ఉంది కాబట్టి.
నేను మార్నింగ్ లేచి కాఫీ కోసం బయటకి వచ్చాను. ఇంకా ఆ అబ్బాయి బయటనే ఉన్నాడు. నన్ను చూసి మీతో మాట్లాడాలి అన్నాడు. సరే అన్నాను. ఎక్కడైనా కాఫీ కి వెళ్దాం అన్నాడు. అబ్బాయి గెటప్ లో ఉన్నాను కదా నాకు ఏమి ప్రాబ్లమ్ లేదు అనుకుని సరే అన్నాను.
ఇద్దరం ఒక కాఫీ షాప్ కి వెళ్లాం…
అక్కడ ఇద్దరం ఒక టేబుల్ మీద కూర్చున్నాం. మాటల్లో తెలిసింది ఆ అబ్బాయి పేరు కృష్ణ అని.
కృష్ణ : మీరు చాలా బాగున్నారు
నేను : థాంక్యూ
కృష్ణ : మీరు ట్రాన్స్జెండర్ ఆ ?
నేను : (నాకు కోపం వచ్చింది) కాదు… నేను అబ్బాయినే
కృష్ణ : ఐ యామ్ సారీ అండి
నేను : ఇట్స్ ఓకే
కృష్ణ : నిజంగా మీరు చాలా బాగున్నారు
నేను : థ్యాంక్యూ థ్యాంక్యూ
కృష్ణ : నాకు మీరు ఒక ఫేవర్ చేస్తారా?
నేను : ఫేవర్ ఆ?
కృష్ణ : అవును మీరు ఆ ఫేవర్ చేస్తే మంత్లీ 1 లక్ష రూపాయలు ఇస్తాను
ఆ అమౌంట్ విన్న వెంటనే నా మైండ్ బ్లాక్ అయింది. ఏదైనా కానీ చేద్దాం అనుకున్నాను…
నేను : ఏం ఫేవర్
కృష్ణ : ఏమీలేదు. మీరు చాలా బాగున్నారు అమ్మాయి గెటప్ లో. మీరు ఒక 6 నెలలు నా పాపకి అమ్మగా యాక్ట్ చేస్తారా?
నేను : వాట్? నీకు ఏమైనా పిచ్చా? నేను అబ్బాయిని అయి ఉండి నీ కూతురికి అమ్మగా యాక్ట్ చేయడం ఏంటి? బుర్ర ఏమైనా ఉందా?
కృష్ణ : ప్లీజ్ అండి ప్లీజ్. నా పాప ఎక్కువ రోజులు బ్రతకదు. పాపకి క్యాన్సర్ ఉంది. మాక్సిమం 6 నెలలు మాత్రమే బ్రతుకుతుంది
నేను : అయినా కానీ నా వల్ల కాదు. మీరు వేరే వాళ్లని చూసుకోండి
కృష్ణ : వేరే వాళ్ల వల్ల అయ్యేది అయితే నేను ఎప్పుడో చేసేవాడిని. దేవుడు నాకు అంత డబ్బు ఇచ్చాడు కానీ ఇది కేవలం మీరు మాత్రమే చేయగలరు
నేను : నేను మాత్రమేనా? ఎందుకు అంత స్పెషల్?
కృష్ణ : మీరు నిన్న అమ్మాయి గా డ్రెస్ అప్ అయ్యాక నా వైఫ్ లాగానే ఉన్నారు. కావాలి అంటే చూడండి అని తన వైఫ్ ఫోటో ఇచ్చాడు.
అవును నిజమే. తన వైఫ్ నా లాగానే ఉంది. కానీ నేను అబ్బాయిని. తను అమ్మాయి.
నేను : అయినా కానీ నా వల్ల కాదు. ప్లీజ్ నన్ను వదిలేయండి. నాకు ఫ్యామిలీ ఉంది. నాకు రెస్పాన్సిబిలిటీస్ ఉన్నాయి
కృష్ణ : ఆ రెస్పాన్సిబిలిటీస్ కోసమే కదా మంత్లీ 1 లక్ష ఇస్తాను. ప్లీజ్ నా కూతురు లాస్ట్ డేస్ లో అయినా హ్యాపీ గా ఉంచండి
నేను : సారీ అండి. నా వల్ల కాదు
కృష్ణ : సరే నా కార్డ్ మీ దగ్గర పెట్టుకోండి. బాగా ఆలోచించండి. మీ ఆలోచన మారితే కాల్ చేయండి
నేను ఆ కార్డ్ తీసుకోకూడదు అనుకున్నా. కానీ ఎందుకో ఆ కార్డ్ తీసుకుని పాకెట్ లో పెట్టుకున్నాను…
నేను : సరే బై అని చెప్పి అక్కడి నుంచి వచ్చి నా రూమ్ కి వచ్చేశాను…
కొద్దిసేపటి తర్వాత ట్రైన్ వచ్చింది. నేను ఎక్కి బెంగళూరు కి వచ్చేశాను. ఇంకా వన్ మంత్ వరకు ఆ సంగతి పట్టించుకోలేదు… ఆల్మోస్ట్ అంతా మర్చిపోయాను.
కానీ నా జీవితంలో మార్పు కోసం ఎదురు చూస్తున్నా… ఇంటర్వ్యూలకి వెళ్తున్నా… కానీ నో ఇంప్రూవ్మెంట్…
అప్పటికే నా బి.టెక్ అయిపోయి 2 ఇయర్స్ అయింది. మా నాన్న కూడా హెల్త్ వీక్ అయింది. ముందు లాగా డైలీ వర్క్ కి పోలేక ఉన్నాడు. తీసుకున్న అప్పులకి వడ్డీలు ఎక్కువ అయిపోతున్నాయి. ఏమి చేయాలి అర్థం అవడం లేదు నాకు. నా మీద నాకే కాన్ఫిడెన్స్ తగ్గిపోతుంది. లక్ష్మి రోజూ ఫోన్ చేసేది. కానీ ఇప్పుడు డైలీ చేయడం లేదు. ఏమంటే వర్క్ బిజీ అంటుంది.
అప్పటికే నా ఏజ్ 23 ఇయర్స్. ఇంకా ఖాళీ టైమ్ లో ఏదైనా చిన్న జాబ్స్ అయినా ట్రై చేద్దాం అని ట్రై చేస్తున్నా. కానీ అబ్బాయిని అనే కారణం తో ఎక్కడా జాబ్ ఇవ్వడం లేదు. ఎక్కడ చూసినా రిసెప్షన్ కి అయినా, హోటల్స్ లో అయినా, క్యాష్ కౌంటర్ లో అయినా ఎక్కడ చూసినా అమ్మాయిలకే జాబ్స్ ఇస్తున్నారు…
"అబ్బాయిగా పుట్టి తప్పు చేశానా నేను" అనే ఆలోచన నా మైండ్ లోకి వచ్చింది…. ఇంకా నేను వేస్ట్, నా వల్ల ఏమి కాదు అని ఏడ్చుకుంటూ మా అమ్మకి కాల్ చేశాను.
మా అమ్మ నా బాధ అంతా విని,
"నువ్వు ఏమి బాధ పడకు రా, మనం నమ్ముకున్న అమ్మవారే నీకు ఒక దారి చూపిస్తుంది. కొంచెం ఓర్పుతో ఉండు. నీ ప్రయత్నం నువ్వు చేయ్ నాన్న" అని చెప్పింది.
సరే అమ్మ అని ఫోన్ పెట్టేశాను.
ఒక రోజు నేను ఫోన్ లో రీల్స్ చూస్తుంటే ఒక వీడియో వచ్చింది. అందులో చాలా మంది అబ్బాయిలు అమ్మాయి లాగా రెడీ అయ్యి టెంపుల్ లో లాంప్స్ పట్టుకుని ఉన్నారు. అది చూడడానికి బాగుంది అని లైక్ కొట్టాను. అప్పటి నుంచి నా రీల్స్ లో అన్నీ అలాంటి టెంపుల్ వీడియోలే వస్తున్నాయి.
అసలు ఏంటి ఇది అని ఆన్లైన్ లో కొంచెం సెర్చ్ చేశాను. అప్పుడు తెలిసింది ఆ టెంపుల్ పేరు కొట్టాంకుళంగర దేవి టెంపుల్ అని. ఆ టెంపుల్ కేరళ లో కొల్లం అనే ఊర్లో ఉంది అని. ఆ ఫెస్టివల్ పేరు చామయవిలక్కు అంటారు అని. అక్కడి అమ్మవారు చాలా పవర్ ఫుల్ దేవత అని. ఏదైనా కోరిక కోరుకుని అలా దీపం పట్టుకుని టెంపుల్ చుట్టూ తిరిగితే కోరికలు తీరుతాయి అని. అది అక్కడ కల్చర్ అని తెలుసుకున్నాను.
ఇంకా కొంచెం రీసెర్చ్ చేస్తే తెలిసింది ఏంటంటే అది మార్చ్ మంత్ లో 2 డేస్ మాత్రమే ఫెస్టివల్ అని. ఇంకా నేను అక్కడికి వెళ్లాలి అని అనుకున్నాను. కానీ ఎలా వెళ్లాలి అనేది మాత్రం అర్థం కాలేదు.
గూగుల్ లో సెర్చ్ చేస్తుంటే ఒక రోజు ఫేస్బుక్ లో ఒక ఫోటో వచ్చింది. ఆ ఫోటో లో మొత్తం మ్యాటర్ మలయాళం లో ఉంది. ఫోటోస్ మాత్రం ఇద్దరు అబ్బాయిలు అమ్మాయిలాగా రెడీ అయ్యి అదే లాంప్స్ పట్టుకుని ఉన్నారు. ఇది ఆ టెంపుల్ కి రిలేటెడ్ అనుకుని డౌన్లోడ్ చేసి గూగుల్ లెన్స్ లో ట్రాన్స్లేట్ చేసి చూసాను. మేకప్ అవైలబుల్ అని డేట్స్ ఇచ్చారు.
ఇంకా వాళ్లకి కాల్ చేశాను. లిఫ్ట్ చేయలేదు. కొద్దిసేపటి తర్వాత వాళ్లే వాట్సాప్ లో మెసేజ్ చేశారు. నేను డిటైల్స్ అన్నీ కనుక్కున్నాను. చాలా కాస్ట్ చెప్పారు. మొత్తం వాళ్లే చూసుకుంటారు అంట. ఆల్మోస్ట్ 20K చెప్పారు. నేను అంత పెట్టుకోలేను అని "సరే, I will let you know" అని చాట్ ఎండ్ చేశాను.
కానీ నాకు అక్కడికి వెళ్లాలి అని చాలా కోరిక కలిగింది. ఎందుకో తెలియదు.
ఇంకా లక్ష్మి కి కాల్ చేశాను. నాకు 20K అమౌంట్ కావాలి అని అడిగాను. "ఎందుకు కిషోర్" అని అడిగింది. "కేరళ లో ఒక టెంపుల్ ఉంది అంట. అక్కడికి వెళ్తే మంచిగా అవుతుంది అంట" అని క్యాజువల్ గా చెప్పాను.
"సరే నీ ఫోన్ పే కి వేస్తున్నా చూడు" అని చెప్పి 1 అవర్ లో అమౌంట్ వేసింది.
ఇంకా వాళ్లకి కాల్ చేసి ఓకే చెప్పాను. వాళ్లు నా ఒరిజినల్ ఫోటో అడిగారు. నేను సెండ్ చేశాను. ఇంకా నా హైట్, వెయిట్, వేస్ట్, చెస్ట్ మెజర్మెంట్స్ అడిగారు. చెప్పాను. ఒకసారి వీడియో కాల్ చేయమని చెప్పారు. చేశాను. వాళ్లు నాతో 5 నిమిషాలు మాట్లాడి 10K అడ్వాన్స్ పంపమన్నారు. సెండ్ చేశాను.
ఇంకా నేను ట్రైన్ టికెట్స్ బుక్ చేసుకున్నాను. అక్కడికి వెళ్లాక అయినా నా లైఫ్ లో చేంజ్ వస్తుంది అని ఆశ…అప్పుడే నా మొబైల్ కి మళ్లీ మెసేజ్ వచ్చింది. ఆ మెసేజ్ తో మళ్లీ రియాలిటీ లోకి వచ్చాను. చూస్తే లక్ష్మి మెసేజ్… "ఇంకా ఎంతసేపు" అని. అది చూసి "వస్తున్నా" అని రిప్లై ఇచ్చాను….
ఇంకా పాప నిద్రపోయింది. నేను మెల్లిగా డోర్ వేసి లక్ష్మి రూమ్ దగ్గరకి వెళ్లాను. వెళ్లి డోర్ నాక్ చేశాను. లక్ష్మి డోర్ ఓపెన్ చేసింది. నేను లోపలికి వెళ్లాను. నన్ను చూసిన వెంటనే గట్టిగా హగ్ చేసుకుని ఒక్కసారిగా ఏడవడం స్టార్ట్ చేసింది.
"కిషోర్ ఇది నిజంగా నువ్వేనా?" అని అడిగింది.
ఇంకా నేను ఏడుపు ఆపుకోలేక నేనూ ఏడ్చేశాను.
"అసలు ఏమైంది కిషోర్? ఏంటి ఇదంతా? నువ్వు ఎందుకు ఇలా అయ్యావ్?" అని అడిగింది….
నేను ఇంకా జరిగినది చెప్పడం స్టార్ట్ చేశాను.
"3 ఇయర్స్ క్రితం నీ దగ్గర మనీ తీసుకుని కేరళ కి టెంపుల్ కి అని చెప్పా కదా. అసలు అక్కడ టెంపుల్ లో అబ్బాయిలు అమ్మాయిలుగా మేకప్, డ్రెస్సింగ్ చేసుకుని అమ్మవారిని దర్శనం చేసుకుంటారు అంట. అలా చేస్తే చాలా మందికి కోరికలు తీరాయి అంట. అందుకే నేను కూడా అలా వచ్చి దండం పెట్టుకుందాం అని నీ దగ్గర మనీ తీసుకుని అక్కడికి వచ్చాను టెంపుల్ కి…"
ఇదంతా విన్న లక్ష్మి,
"అవును తప్పు ఏమి లేదు. అమ్మవారిని దర్శనం చేసుకుని మళ్లీ వచ్చేయాలి కదా. మరి ఇక్కడే అమ్మాయి లాగా సెటిల్ అయిపోవడం ఏంటి?" అని అడిగింది.
నేను కేరళ కి వచ్చి అమ్మాయి లాగా రెడీ అయ్యి టెంపుల్ కి వచ్చాను. నన్ను రెడీ చేసిన వాళ్లు చాలా బాగా రెడీ చేశారు. రెడీ అయ్యాక నేను నన్ను అద్దంలో చూసుకుంటే నాకు నేనే డౌట్ వచ్చింది… ఇది నేనేనా అని. నాకు ఎందుకో తెలియదు చాలా హ్యాపీ గా అనిపించింది.
ఇంకా నన్ను రెడీ చేసిన అమ్మాయి నన్ను టెంపుల్ కి కూడా తీసుకుని వెళ్లింది. అక్కడికి వెళ్లి దీపం వెలిగించి నా ప్రదక్షిణ స్టార్ట్ చేసే సమయంలో అమ్మవారికి దండం పెట్టుకున్నాను.
అసలు నేను ఏమని కోరుకోవాలి అనుకున్నాను అంటే…
"నాకు మంచి జాబ్ రావాలి, అమ్మ నాన్న ని బాగా చూసుకోవాలి, ఇంకా లక్ష్మి తో పెళ్లి అయి మేమంతా హ్యాపీ గా ఉండాలి" అని అనుకున్నాను.
కానీ అక్కడికి వెళ్లగానే ఏమైంది ఏమో తెలియదు…
"అమ్మ నా జీవితానికి ఒక వెలుగు చూపించు అమ్మ" అని కోరుకున్నాను.
అలా దండం పెట్టుకుని నా ప్రదక్షిణ స్టార్ట్ చేశాను.
2 రౌండ్స్ కంప్లీట్ అయ్యేసరికి ఒక అబ్బాయి నన్నే చూస్తున్నాడు. నేను ఎక్కడైనా మామూలే కదా అనుకున్నాను. అందరినీ చూస్తున్నారు అనుకున్నాను. నా ప్రదక్షిణ అయిపోయాక కూడా నన్నే ఫాలో అవుతున్నాడు. నన్ను కొన్ని పిక్స్ తీసుకున్నాడు.
అక్కడ అందరినీ ఫోటోలు తీస్తున్నారు మీడియా వాళ్లు, క్యాజువల్ గా వచ్చిన వాళ్లు కూడా. కామన్ అనుకుని సైలెంట్ గా ఉన్నాను….
ఇంకా నేను ఆ రోజు రూమ్ కి వచ్చి ఫ్రెష్ అయి పడుకున్నాను…
మళ్లీ సెకండ్ డే కూడా వెళ్లాను. మళ్లీ ఆ అబ్బాయి నా కంటే ముందే టెంపుల్ లో ఉన్నాడు. ఎవరినో సెర్చ్ చేస్తున్నాడు. నేను తనని చూసాను కానీ తను నన్ను చూడలేదు.
నేను మామూలుగానే దీపం వెలిగించి నా ప్రదక్షిణ స్టార్ట్ చేశాను. అప్పుడు నేను తనకి కనిపించాను. నన్ను చూసిన వెంటనే తను సెర్చ్ చేయడం ఆపేశాడు. నన్నే చూస్తున్నాడు. అప్పుడు నాకు అర్థమైంది… నా కోసమే ఆ అబ్బాయి వెతుకుతున్నాడు అని.
ఇంకా నేను నా ప్రదక్షిణ కంప్లీట్ చేసి రూమ్ కి వెళ్తున్నా. ఆ అబ్బాయి నన్నే ఫాలో అవుతున్నాడు. కానీ కొత్త ప్లేస్ లో ఉరికే గొడవ ఎందుకు అని నేను సైలెంట్ గా ఉన్నాను.
తను రూమ్ వరకు వచ్చేశాడు. నేను అది పట్టించుకోకుండా నా రూమ్ లోకి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయి నా లగేజ్ అంతా ప్యాక్ చేసుకున్నాను. నాకు రేపు పొద్దున రిటర్న్ ట్రైన్ ఉంది కాబట్టి.
నేను మార్నింగ్ లేచి కాఫీ కోసం బయటకి వచ్చాను. ఇంకా ఆ అబ్బాయి బయటనే ఉన్నాడు. నన్ను చూసి మీతో మాట్లాడాలి అన్నాడు. సరే అన్నాను. ఎక్కడైనా కాఫీ కి వెళ్దాం అన్నాడు. అబ్బాయి గెటప్ లో ఉన్నాను కదా నాకు ఏమి ప్రాబ్లమ్ లేదు అనుకుని సరే అన్నాను.
ఇద్దరం ఒక కాఫీ షాప్ కి వెళ్లాం…
అక్కడ ఇద్దరం ఒక టేబుల్ మీద కూర్చున్నాం. మాటల్లో తెలిసింది ఆ అబ్బాయి పేరు కృష్ణ అని.
కృష్ణ : మీరు చాలా బాగున్నారు
నేను : థాంక్యూ
కృష్ణ : మీరు ట్రాన్స్జెండర్ ఆ ?
నేను : (నాకు కోపం వచ్చింది) కాదు… నేను అబ్బాయినే
కృష్ణ : ఐ యామ్ సారీ అండి
నేను : ఇట్స్ ఓకే
కృష్ణ : నిజంగా మీరు చాలా బాగున్నారు
నేను : థ్యాంక్యూ థ్యాంక్యూ
కృష్ణ : నాకు మీరు ఒక ఫేవర్ చేస్తారా?
నేను : ఫేవర్ ఆ?
కృష్ణ : అవును మీరు ఆ ఫేవర్ చేస్తే మంత్లీ 1 లక్ష రూపాయలు ఇస్తాను
ఆ అమౌంట్ విన్న వెంటనే నా మైండ్ బ్లాక్ అయింది. ఏదైనా కానీ చేద్దాం అనుకున్నాను…
నేను : ఏం ఫేవర్
కృష్ణ : ఏమీలేదు. మీరు చాలా బాగున్నారు అమ్మాయి గెటప్ లో. మీరు ఒక 6 నెలలు నా పాపకి అమ్మగా యాక్ట్ చేస్తారా?
నేను : వాట్? నీకు ఏమైనా పిచ్చా? నేను అబ్బాయిని అయి ఉండి నీ కూతురికి అమ్మగా యాక్ట్ చేయడం ఏంటి? బుర్ర ఏమైనా ఉందా?
కృష్ణ : ప్లీజ్ అండి ప్లీజ్. నా పాప ఎక్కువ రోజులు బ్రతకదు. పాపకి క్యాన్సర్ ఉంది. మాక్సిమం 6 నెలలు మాత్రమే బ్రతుకుతుంది
నేను : అయినా కానీ నా వల్ల కాదు. మీరు వేరే వాళ్లని చూసుకోండి
కృష్ణ : వేరే వాళ్ల వల్ల అయ్యేది అయితే నేను ఎప్పుడో చేసేవాడిని. దేవుడు నాకు అంత డబ్బు ఇచ్చాడు కానీ ఇది కేవలం మీరు మాత్రమే చేయగలరు
నేను : నేను మాత్రమేనా? ఎందుకు అంత స్పెషల్?
కృష్ణ : మీరు నిన్న అమ్మాయి గా డ్రెస్ అప్ అయ్యాక నా వైఫ్ లాగానే ఉన్నారు. కావాలి అంటే చూడండి అని తన వైఫ్ ఫోటో ఇచ్చాడు.
అవును నిజమే. తన వైఫ్ నా లాగానే ఉంది. కానీ నేను అబ్బాయిని. తను అమ్మాయి.
నేను : అయినా కానీ నా వల్ల కాదు. ప్లీజ్ నన్ను వదిలేయండి. నాకు ఫ్యామిలీ ఉంది. నాకు రెస్పాన్సిబిలిటీస్ ఉన్నాయి
కృష్ణ : ఆ రెస్పాన్సిబిలిటీస్ కోసమే కదా మంత్లీ 1 లక్ష ఇస్తాను. ప్లీజ్ నా కూతురు లాస్ట్ డేస్ లో అయినా హ్యాపీ గా ఉంచండి
నేను : సారీ అండి. నా వల్ల కాదు
కృష్ణ : సరే నా కార్డ్ మీ దగ్గర పెట్టుకోండి. బాగా ఆలోచించండి. మీ ఆలోచన మారితే కాల్ చేయండి
నేను ఆ కార్డ్ తీసుకోకూడదు అనుకున్నా. కానీ ఎందుకో ఆ కార్డ్ తీసుకుని పాకెట్ లో పెట్టుకున్నాను…
నేను : సరే బై అని చెప్పి అక్కడి నుంచి వచ్చి నా రూమ్ కి వచ్చేశాను…
కొద్దిసేపటి తర్వాత ట్రైన్ వచ్చింది. నేను ఎక్కి బెంగళూరు కి వచ్చేశాను. ఇంకా వన్ మంత్ వరకు ఆ సంగతి పట్టించుకోలేదు… ఆల్మోస్ట్ అంతా మర్చిపోయాను.
కానీ నా జీవితంలో మార్పు కోసం ఎదురు చూస్తున్నా… ఇంటర్వ్యూలకి వెళ్తున్నా… కానీ నో ఇంప్రూవ్మెంట్…
"నేను ఒక్ చెప్పలేదు కదా, మరి నేను ఎప్పుడు ఎలా ఇంకా ఈ సిచువేషన్ లో ఒప్పుకున్నా అనుకుంటున్నారా?
6 నెలలో చనిపోతుంది అనుకున్న పాప 3 ఇయర్స్ అయినా ఇంకా బ్రతికి ఉంది ఎందుకు అనుకుంటున్నారా?
నా ఆరునెలల టైమ్ అయిపోయాక నేను మా ఇంటికి రాకుండా అక్కడే ఎందుకు ఉండిపోయాను అనుకుంటున్నారా?
ఇవన్నీ తెలియాలి అంటే నెక్స్ట్ పార్ట్ వరకు వెయిట్ చేయాలి
కృష్ణ నాకు ఇచ్చిన ఆఫర్ను రిజెక్ట్ చేసి నేను బెంగళూరు కి వచ్చేశాను. కానీ కృష్ణ తన విజిటింగ్ కార్డు నాకు ఇచ్చాడు. దాన్ని ఎందుకో తెలియదు, నా జేబులో పెట్టుకున్నాను. అక్కడ నుంచి బెంగళూరు కి వచ్చేశాను.
అక్కడి నుంచి వచ్చి ఒక నెల అయింది. నేను నా జాబ్ ట్రయల్స్లోనే ఉన్నాను. కానీ ఎక్కడా నాకు ఉద్యోగం రాలేదు. టెంపుల్ కి వెళ్లి వచ్చిన తర్వాత కూడా నా జీవితంలో ఎలాంటి మార్పు రాలేదు. నేను చాలా డిప్రెషన్ లోకి వెళ్లిపోతున్నాను. రోజు రోజుకీ లక్ష్మి కూడా నాతో మాట్లాడటం తగ్గిస్తోంది. "ఇంకా ఇంతేన నా జీవితం" అనుకుంటూ డిప్రెషన్ లోకి వెళ్లిపోతున్నాను.
అప్పుడే నాకు ఇంటి నుంచి నా చెల్లి కాల్ చేసింది. క్యాజువల్ కాల్ అనుకుని కాల్ లిఫ్ట్ చేశాను. కానీ విషయం వేరుగా ఉంది. మా నాన్నకి ప్యారాలిసిస్ వచ్చిందని, హాస్పిటల్ లో అడ్మిట్ చేశారని చెప్పింది నా చెల్లి. వెంటనే రెండు షర్ట్స్, ప్యాంట్స్ బ్యాగ్ లో పెట్టుకుని హడావిడిగా మా ఊరికి బయలుదేరాను. అప్పటికే మా నాన్నను హాస్పిటల్ లో అడ్మిట్ చేశారు.
డాక్టర్లు చెక్ చేసి, బ్రెయిన్ లో బ్లడ్ క్లాట్ అయిందని చెప్పారు. ఒక వైపు మొత్తం శరీరం ప్యారాలిసిస్ అయిందని చెప్పారు. ఎడమ చేయి, కాలు పనిచేయవని చెప్పారు. "మరి ఎలా సర్?" అని అడిగితే, ఇప్పుడు ట్రీట్మెంట్ ఇస్తామని, తర్వాత రెగ్యులర్ గా మెడిసిన్స్ వాడాలని, రోజుకు రెండు సార్లు ఫిజియోథెరపీ చేయాలని చెప్పారు. అది రికవర్ అయ్యి తన పనులు తానే చూసుకునే స్థాయి వరకు మాత్రమే అవుతుందని చెప్పారు. మళ్లీ లేబర్ వర్క్ చేయలేడని చెప్పారు. ట్రీట్మెంట్ తర్వాత హార్డ్ వర్క్ చేయకూడదని చెప్పారు.
ఎంత ఖర్చు అవుతుందని అడిగితే, ట్రీట్మెంట్ కి 50 వేల వరకు అవుతుందని చెప్పారు. ఫిజియోథెరపీ ఒక్కసారి 2 వేల అవుతుందని చెప్పారు. రోజుకు రెండు సార్లు చేయాలని చెప్పారు. ఎంత రోజులు చేయాలని అడిగితే, రికవర్ అయ్యే వరకు చేయాలని చెప్పారు. త్వరగా రికవర్ అయితే ఒక నెల సరిపోతుందని చెప్పారు.
అది విని నాకు టెన్షన్ మొదలైంది. అంత డబ్బు ఎక్కడి నుంచి తెచ్చుకోవాలో అర్థం కాలేదు. మా అమ్మ ఏడుస్తోంది. నాకు ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు.
మా బాబాయి వాళ్లు మా పొలం అమ్మమని చెప్పారు. కానీ అది అమ్మేస్తే మేము రోడ్డుమీద పడిపోతాం. మా అమ్మకి అది అమ్మడం ఇష్టం లేదు. అప్పు ఇచ్చిన వారి దగ్గరకు వెళ్లి మళ్లీ అప్పు అడిగాను. వాళ్లు చాలా అవమానంగా మాట్లాడారు. అతని పేరు సుబ్బారెడ్డి. మా ఊరి సర్పంచ్.
ఇప్పటికే తీసుకున్న అప్పుకి వడ్డీ ఎక్కువైందని, మళ్లీ అప్పు అడుగుతున్నావా అని అన్నాడు. నా పరిస్థితి చెప్పి అతని కాళ్ల మీద పడ్డాను. చివరకు 1.5 లక్షలు ఇచ్చాడు. కానీ వడ్డీ 5 రూపాయలు అన్నాడు. నా పరిస్థితిని క్యాష్ చేసుకుంటున్నాడని అర్థమైంది. అయినా నా నాన్న ఆరోగ్యం ముఖ్యం అని తీసుకున్నాను.
డబ్బు తీసుకుని హాస్పిటల్ కి వెళ్లి ట్రీట్మెంట్ చేయించాను. ఐదు రోజులకు డిశ్చార్జ్ చేశారు. ఫిజియోథెరపీ వాళ్లను ఇంటికి రప్పించాను. నెలకు 35 వేలకి ఒప్పుకున్నారు.
నేను బెంగళూరులో ఉండడం కరెక్ట్ కాదని ఊర్లోనే పని చూసుకుందామని నిర్ణయించుకున్నాను. బెంగళూరుకి వెళ్లి లగేజీ తీసుకొచ్చాను. అక్కడ కృష్ణ ఇచ్చిన విజిటింగ్ కార్డు కనిపించింది. కానీ మళ్లీ ఊరికి వచ్చేశాను.
ఊర్లో పని దొరకలేదు. చివరికి డైలీ లేబర్ కి వెళ్లడం ప్రారంభించాను. నేను సంపాదించినది మెడిసిన్స్ కి కూడా సరిపోలేదు.
ఒక నెల తర్వాత సర్పంచ్ కాల్ చేసి వడ్డీ అడిగాడు. ఇవ్వలేకపోయాను. ఇంటికి వచ్చి గొడవ చేశాడు. ఒక వారం టైం ఇచ్చి వెళ్లిపోయాడు. వడ్డీ 50 వేలని అమ్మ చెప్పింది. నాకు షాక్ అయ్యింది.
అమ్మ నన్ను నగరానికి వెళ్లి ఉద్యోగం చూడమంది. ఆ రోజు అన్నం తినకుండా పడుకున్నాను.
ఉదయం అమ్మ నా బట్టలు సర్దుతుండగా కృష్ణ ఇచ్చిన కార్డు కనిపించింది. అది నాకు దేవుడు ఇచ్చిన అవకాశం అనిపించింది. వెంటనే కృష్ణకి కాల్ చేశాను.
కృష్ణ ఆఫర్ ఇంకా ఉందన్నాడు. నేను ఓకే అన్నాను. ఐదు లక్షలు ట్రాన్స్ఫర్ చేశాడు. రెండు రోజుల్లో ఎర్నాకులం రావాలని చెప్పాడు.
ఇంటికి వెళ్లి అమ్మకి ఢిల్లీ లో జాబ్ వచ్చిందని అబద్ధం చెప్పాను. నెలకు ఒక లక్ష అన్నాను. అమ్మ చాలా హ్యాపీ అయ్యింది.
డబ్బు తీసుకుని సుబ్బారెడ్డికి అప్పు తీర్చాను. ఇంకో మూడు లక్షలు ఇచ్చాను. మిగతా డబ్బు తర్వాత ఇస్తానని చెప్పాను.
అమ్మ నాన్న ఆశీర్వాదం తీసుకుని బయలుదేరాను. అది నా ఇంట్లో చివరి రోజు అవుతుందని నాకు తెలియదు.
స్టేషన్ కి వెళ్లి ట్రైన్ ఎక్కాను. కృష్ణకి కాల్ చేశాను. "పిక్ చేస్తాను" అన్నాడు.
ట్రైన్ లో నేను ఆలోచనలు మొదలుపెట్టాను…
అమ్మాయిలు ఎలా నడుస్తారు…
ఎలా మాట్లాడతారు…
ఎలా నవ్వుతారు…
ఎలా జుట్టు సర్దుకుంటారు…
ట్రైన్ లో ఉన్న అమ్మాయిలను గమనించడం మొదలుపెట్టాను…
ఒక ఆంటీ స్లోగా మాట్లాడుతోంది…
ఒక కాలేజ్ అమ్మాయి జుట్టు తిప్పుతోంది…
ఒక యంగ్ లేడీ ఫోన్ లో నవ్వుతోంది…
"వాయిస్ సాఫ్ట్ గా ఉండాలి…"
"ఫాస్ట్ గా నడవకూడదు…"
"షోల్డర్స్ రిలాక్స్ గా ఉండాలి…"
ఇలా నేర్చుకుంటున్నాను…
"జస్ట్ 6 మంత్స్… ఫ్యామిలీ కోసం…"
రాత్రి నిద్ర రాలేదు…
అర్ధరాత్రి నిద్రపోయాను…
ఉదయం 4:30 కి ఎర్నాకులం చేరింది…
ట్రైన్ దిగగానే…
కృష్ణ ఇప్పటికే వెయిట్ చేస్తున్నాడు…
నన్ను చూసి స్లైట్ గా నవ్వాడు…
కృష్ణ : జర్నీ ఎలా అయింది ?
నేను : బాగానే అయింది…
కృష్ణ : సరే… ముందు మనం హోటల్ కి వెల్దాం… అక్కడ కామ్ గా మాట్లాడుకుందాం…
మేము కారులో హోటల్ కి వెళ్లాం…
చాలా డీసెంట్ హోటల్… ఇంకా హోటల్ లో చెక్ ఇన్ అయ్యాం… రూమ్ లోకి వెళ్లాం…
నాకు వాటర్ ఇచ్చాడు…
కృష్ణ : మీరు కంఫర్టబుల్ గా ఉన్నారా ?
నేను : హ్మ్…
కృష్ణ : సరే… మరి మన కండిషన్స్ మాట్లాడుకుందాం… ముందు మీ కండిషన్స్ ఏంటో చెప్పండి……….
నేను : నేను ఓన్లీ సిక్స్ మంత్స్ మాత్రమే ఉంటాను… సిక్స్ మంత్స్ తర్వాత నేను వెళ్లిపోతాను…
కృష్ణ : సరే……..
నేను : సిక్స్ మంత్స్ తర్వాత… మీ రికమెండేషన్ తో నాకు ఒక మంచి జాబ్ అరేంజ్ చేయాలి…
కృష్ణ : డెఫినిట్ గా… అది నా రెస్పాన్సిబిలిటీ ……. నేను ప్రామిస్ చేస్తున్నాను మీకు…
నేను : ఇంకా… నా ఫ్యామిలీ కి నేను టచ్ లో ఉండలేను… కానీ ఎమర్జెన్సీ అయితే మెసేజ్ మాత్రమే… అండ్ మా నాన్నకి బాగా లేదు , ఈ 6 మంత్స్ లో ఆయనకి ఏమైనా అయితే నేను వెళ్లి వస్తాను…….
కృష్ణ : సరే , మీ ఇష్టం అండి……. ఇంకా నాకు కొన్ని కండిషన్స్ అండ్ రూల్స్ ఉన్నాయి అవి మీరు కంపల్సరీ గా ఫాలో అవాలి…..
నేను : ఏంటో చెప్పండి……
కృష్ణ : నా ఫ్యామిలీ చాలా పెద్ద ఫ్యామిలీ… బిజినెస్ ఫ్యామిలీ… మాకు చాలా మంది రిలేటివ్స్ ఉన్నారు…
నేను : సరే …
కృష్ణ : నా వైఫ్ చనిపోయింది… అది ఓన్లీ మా ఫ్యామిలీ కి మాత్రమే తెలుసు…
నా పాపకి మాత్రం తెలియదు…
పాపకి అమ్మ ట్రిప్ కి వెళ్లింది అని చెప్పాము…
అది విని నాకు చాలా బాధ వేసింది, చిన్న వయసులోనే అమ్మ దూరంగా ఉంటే ఎంతో నాకు తెలుసు… అది కూడా హెల్త్ బాగా లేని టైం లో ఇంకా బాధ ఎక్కువ అవుతుంది
కృష్ణ : మీరు అమ్మగా వచ్చాక… పాపకి … అమ్మ రిటర్న్ వచ్చింది అని చెప్తాము…
నేను : సరే …
కృష్ణ : ఇంకో ఇంపార్టెంట్ మ్యాటర్ అండి… మీరు అబ్బాయి అని ఎవరికీ తెలియకూడదు…
నేను : అదేమిటి …..ఇంట్లో వాళ్లకి తెలియదా?
కృష్ణ : ఇంట్లో వాళ్లకి నా వైఫ్ లాగా ఉన్న అమ్మాయి ఉంది అని చెప్పాను… తనని పాపకి అమ్మలా తీసుకుని వస్తా అని చెప్పాను… అంతే కానీ అబ్బాయి అమ్మాయి లాగా వస్తున్నాడు అని చెప్పలేదు… మీరు అబ్బాయి అన్న సంగతి మీకు నాకు ఇంకా మిమ్మల్ని రెడీ చేసే వాళ్లకి తప్ప ఎవరికీ తెలియకూడదు……
నేను : చాలా కష్టం కదా …..
కృష్ణ : అదే మీరు బాగా మేనేజ్ చేయాలి….
ఇంకా వాయిస్… వాకింగ్… డ్రెస్సింగ్… అన్నీ పర్ఫెక్ట్ గా ఉండాలి…
నేను : సరే నేను ట్రై చేస్తాను…
కృష్ణ : ట్రై కాదు అండి … పర్ఫెక్ట్ ఉండాలి… లేకపోతే డౌట్ వస్తుంది…
నేను సైలెంట్ గా ఓకే అన్నాను…
ఇంకా నా ఫ్యామిలీ డీటెయిల్స్ లోకి వస్తే , నేను అమ్మ నాన్న , నా బ్రదర్స్ ఇద్దరు, వాళ్ల వైఫ్స్ అండ్ వాళ్ల కిడ్స్ ఉన్నారు, ఫైనల్లీ ఇంట్లో పెద్ద కోడలు మీరు, సో మీరు పెద్ద కోడలు గా రెస్పాన్సిబిలిటీస్ తీసుకోవాలి, ఫ్యామిలీ లో వాళ్లు అందరూ, నా వైఫ్ ని ఎలా చూసుకుంటున్నారో మిమ్మల్ని అలాగే చూసుకుంటారు, అండ్ అలాగే రెస్పెక్ట్ చేస్తారు, ఇది నా ప్రామిస్ , మీరు కూడా ఒక అమ్మాయి అండ్ రియల్ వైఫ్ అండ్ కోడలు లాగే బిహేవ్ చేయాలి . మెయిన్ గా పాపకి అసలు డౌట్ రాకూడదు…….
అదంతా విని సరే అన్నాను నేను…
సరే మనం ఫస్ట్ హాస్పిటల్ కి వెల్దాం అన్నాడు కృష్ణ , ఎందుకు అన్నాను…… మీకు ఇప్పుడు మీసాలు గడ్డం ఉంది, అది ఎంత లేదన్నా వన్ వీక్ కి మళ్లీ గ్రో అవుతుంది, డైలీ షేవ్ చేసుకోవాలి అంటే మీకు ఇబ్బంది , సో ఫస్ట్ మీకు లేజర్ హెయిర్ రిమూవ్ చేస్తాము, అది మంత్లీ వన్స్ చేస్తే చాలు , పర్మనెంట్ కాదు, సో మీరు 6 మంత్స్ టైం అయ్యాక ఈ ప్రాబ్లం ఉండదు, మీకు మీసాలు గడ్డాలు మళ్లీ వస్తాయి, ఇంకా అది కూడా విని సరే అన్నాను………
అంతే కాదు , మీకు రియల్ గా కనిపించేలా లిపోసెక్షన్ ద్వారా సిలికోన్ బ్రెస్ట్ ఇంప్లాంటేషన్ చేస్తారు అని చెప్పారు, అంటే ఏంటి అని అడిగాను…..
ఏం లేదు అండి మీ ఛెస్ట్ దగ్గర స్మాల్ హోల్ చేసి, అందులో సిలికోన్ బ్రెస్ట్ పెడతారు, అమ్మో వద్దు అన్నాను, అయ్యో అదేం లేదు అండి, టెన్షన్ పడాల్సిన అవసరం లేదు, ఈ సిలికోన్ బ్రెస్ట్ న్యూ టెక్నాలజీ వి, అవి ఆటోమేటిక్ గా 10 డేస్ లో కరిగి పోయి , మీ బాడీ లో మిక్స్ అయిపోతాయి అని చెప్పాడు, అంటే మళ్లీ 10 డేస్ కి మళ్లీ పెడతారా అని అడిగాను,
అయ్యో లేదు అండి, ఒక టాబ్లెట్ ఇస్తారు, అవి 10 డేస్ కి ఒకసారి వేసుకోవాలి, అది వేసుకుంటే, అవి మీ బాడీ లో మిక్స్ అవవు, అలాగే ఉంటాయి….. మీ 6 మంత్స్ టైం అయిపోయాక మీరు ఆ టాబ్లెట్స్ యూజ్ చేయడం ఆపేస్తే అవి నార్మల్ అయిపోతాయి అని చెప్పాడు……… సరే అన్నాను ( ఒప్పుకున్నాక తప్పదు కదా అనుకున్నా మనసులో )
అంతేనా ఇంకా ఏమైనా ఉన్నాయా?
ఇంకా మీ డౌన్ పార్ట్ అండి, అంటే అన్నాను……
అదే అండి మీ మేల్ పార్ట్ ని హైడ్ చేసేలా సిలికోన్ ఫేక్ వజైనా ని అటాచ్ చేస్తారు అని చెప్పాడు కృష్ణ ………
అంటే అది ఎలా ఫిక్స్ చేస్తారు అండ్ అది ఎలా వర్క్ అవుతుంది అని అడిగాను……
కృష్ణ కొంచెం నవ్వుతూ … "అది కూడా సింపుల్ ప్రాసెస్ అండి… టెన్షన్ పడాల్సిన అవసరం లేదు… మీ బాడీ కి ప్రాబ్లం ఏమీ ఉండదు…"
"అంటే ఎలా …" అని నేను మళ్లీ అడిగాను,
"అదే అండి… మీ మేల్ పార్ట్ ని కంప్లీట్ గా రిమూవ్ చేయరు… మీ మేల్ పార్ట్ ని టెంపరరీ గా హైడ్ చేసేలా ఒక సిలికోన్ ఫేక్ వజైనా అటాచ్ చేస్తారు… అది స్కిన్ ఫ్రెండ్లీ మెటీరియల్ తో ఉంటుంది… మీ స్కిన్ కలర్ కి మ్యాచ్ అయ్యేలా ఉంటుంది… బయట నుంచి చూస్తే రియల్ గా అమ్మాయి లాగా కనిపిస్తుంది…" అని చెప్పాడు…
నేను కొంచెం షాక్ అయ్యా… "అంటే అది ఎలా అటాచ్ చేస్తారు… గ్లూ తోనా?" అని అడిగాను…
"అదే అండి… ఫిక్సింగ్ కి సెపరేట్ మెడికల్ అడ్హెసివ్ ఉంటుంది… అది స్ట్రాంగ్ గా ఉంటుంది… ఎన్ని డేస్ అయినా అలాగే ఉంటుంది… కానీ అది రిమూవ్ చేయాలి అంటే స్పెషల్ కాంబినేషన్ సొల్యూషన్ వేస్తే మాత్రమే ఈజీ గా వస్తుంది… వేరే విధంగా ట్రై చేస్తే రిమూవ్ అవ్వదు… అలా చేస్తే మీ స్కిన్ కూడా దానితో పాటు వస్తుంది"
అంత రియలిస్టిక్ గా ఉంటుంది… అది మీ బాడీ హీట్ అబ్సార్బ్ చేసి, వార్మ్ గా ఉంటుంది… టచ్ చేస్తే సాఫ్ట్, బౌన్సీ, ఒరిజినల్ స్కిన్ లాగానే… లాబియా, క్లిటోరిస్, వజైనల్ ఓపెనింగ్… ఎవ్రీథింగ్ డీటైల్డ్ గా స్కల్ప్ట్ చేసి ఉంటుంది… లైట్ గా ఫింగర్ టచ్ చేసినా కూడా నాచురల్ రియాక్షన్ ఇస్తుంది… వెట్నెస్ సిమ్యులేషన్ కూడా ఉంది… సెక్స్ టైమ్ లో కూడా… పెనెట్రేషన్ పాసిబుల్… ఆల్మోస్ట్ 90% రియల్ ఎక్స్పీరియన్స్ ఇస్తుంది … ఆర్టిఫిషియల్ అని ఈజీ గా తెలియదు…" అని కృష్ణ చెప్పాడు …..
"అది వేసుకున్నాక… బాత్రూమ్ కి ఎలా?" అని కొంచెం సిగ్గుతో అడిగాను…
కృష్ణ నవ్వుతూ… "అది కూడా డిజైన్ లో ఉంటుంది అండి… యూరిన్ కి సెపరేట్ స్మాల్ ఓపెనింగ్ ఉంటుంది… బయట నుంచి కనిపించదు… నార్మల్ గా అమ్మాయిలు ఎలా వెళ్తారో మీరు అలాగే కింద కూర్చొని యూజ్ చేయాలి " అని చెప్పాడు…
నేను ఇంకా కొంచెం డౌట్ తో… "వాకింగ్… సిట్టింగ్… అవి కంఫర్టబుల్ గా ఉంటాయా?" అని అడిగాను…
"ఫస్ట్ 2 డేస్ కొంచెం స్ట్రేంజ్ గా అనిపిస్తుంది… కానీ తర్వాత అలవాటు అయిపోతుంది… వాకింగ్, సిట్టింగ్, ఈవెన్ చీర వేసుకుని నడిచేలా కూడా కంఫర్టబుల్ గా ఉంటుంది… అమ్మాయిలకి వచ్చినట్టు పర్ఫెక్ట్ షేప్ ఉంటుంది ……" అని చెప్పాడు…
"అంటే నేను ఫుల్ గా అమ్మాయి లాగా కనిపిస్తానా?" అని నేను మెల్లిగా అడిగాను…
అవును అండి మీరు నా వైఫ్ నందు లాగే కనిపిస్తారు…… ఈవెన్ నేను మీకు ఇంప్లాంట్ చేసే సిలికోన్ బ్రెస్ట్ సైజ్ అండ్ మీకు అటాచ్ చేసే సిలికోన్ ఫేక్ వజైనా అండ్ హిప్ ఎన్హాన్సర్ సేమ్ నా వైఫ్ కి ఉన్న మెజర్మెంట్స్ తోనే కస్టమైజ్ చేయించా ……
అదంతా విన్నాక నాకు, ఇతను ఏంటి ఇంత ప్రీ ప్లాన్డ్ గా ఉన్నాడు అనుకున్నా……
అంతే కాదు అండి, మీకు ఉన్న హెయిర్ కి పర్మనెంట్ హెయిర్ అటాచ్ చేయిస్తా నా వైఫ్ హెయిర్ లెంగ్త్ లాగే , ఎవరైనా మీ హెయిర్ లాగినా మీకు పెయిన్ తెలుస్తుంది, ఇట్స్ నాట్ ఓన్లీ లుక్ లైక్ రియల్, ఈవెన్ ఇట్ ఫీల్స్ లైక్ రియల్…….
అంతేనా ఇంకా ఏమైనా ఉందా అని అడిగాను …….
అంతే అండి అని చెప్పాడు….
ఇంకా నెక్స్ట్ పార్ట్ లో నేను కిషోర్ నుంచి కృష్ణ భార్య , అమ్ము కి అమ్మ గా ఎలా మారానో చెప్తా .
1-3
Comments
Post a Comment