నాలోని ఆడతనం Part 2

 Chapter 2: అద్దంలో మాయాజాలం.. బావ చూపులో వణుకు (The Mirror's Magic.. Trembling Under Bava's Gaze)

అక్క చెప్పిన మాటలు నా చెవుల్లో ఇంకా మోగుతూనే ఉన్నాయి. "నువ్వు ఇక నుండి కావ్యవి... మా బావకు భార్యవి."

నా గుండె గట్టిగా కొట్టుకుంటోంది. భయమా? లేక ఏదో తెలియని ఆత్రుతనా? నాకే అర్థం కావడం లేదు. కానీ నా శరీరం మాత్రం ఒక వింతైన స్థితిలో ఉంది. ఆ ఎరుపు రంగు సిల్క్ చీర నా ఒంటికి అతుక్కుపోయి ఉంది. ఆ చీర మెత్తదనం, నా చర్మాన్ని తాకుతున్న ఆ స్పర్శ... నన్ను పూర్తిగా ఒక వేరే ప్రపంచంలోకి తీసుకెళ్ళింది.

నేను మెల్లగా అద్దం వైపు చూశాను.

అక్కడ కనిపిస్తోంది కార్తీక్ కాదు... ఒక అద్భుతమైన అందాల యువతి.

నేను నా చేతితో మెల్లగా నా నడుము వంపులను తాకి చూశాను. ఆ సిల్క్ బట్ట కింద నా చర్మం ఎంత సాఫ్ట్‌గా ఉందో నాకు అర్థమైంది. నా ఛాతీ భాగంలో బ్రా టైట్‌గా ఉండటం వల్ల, నా శ్వాస కొంచెం వేగంగా అందుతోంది. ఆ టైట్‌నెస్ నాకు ఒక రకమైన అసౌకర్యాన్ని ఇస్తోంది, కానీ అదే సమయంలో ఒక వింతైన కిక్‌ని ఇస్తోంది.

నేను మెల్లగా నా పెదవుల మీద వేలు పెట్టుకుని చూసుకున్నాను. ఆ డార్క్ రెడ్ లిప్‌స్టిక్ నా పెదవులకు ఒక రకమైన కాంతిని ఇచ్చింది. నా కళ్ళలోని కాజిల్ నా చూపును మరింత లోతుగా, కామ్యునిటీగా మార్చేసింది.

"అబ్బా... నిజంగానే నేను ఇంత అందంగా ఉన్నానా?" అని నా మనసులో అనుకున్నాను.

నేను ఒక్కసారిగా నా చీర పల్లను సరిచేసుకున్నాను. ఆ పల్లు నా భుజం మీద నుండి మెల్లగా జారుతుంటే, నా ఒళ్లంతా ఒక రకమైన గగుర్పాటు పుట్టింది. నేను అద్దంలో నా రూపంతో మురిసిపోతూ, మెల్లగా ఒక ఆడపిల్లలా నడవడానికి ప్రయత్నించాను.

కానీ నా నడక ఇంకాస్త అబ్బాయిలాగే ఉంది. అప్పుడే అక్క దివ్య నా దగ్గరకు వచ్చింది.

ఆమె నా నడుమును గట్టిగా పట్టుకుని, నన్ను తన వైపుకు తిప్పుకుంది. ఆమె కళ్లలో ఒక రకమైన క్రూరమైన ఆట కనిపిస్తోంది.

"ఇంకా అబ్బాయిలాగే నడుస్తున్నావ్ కార్తీక్... సారీ, కావ్య! నువ్వు నడవడం కాదు, ఊయలలా ఊగాలి. నీ నడుము వంపులు కనిపించాలి. బావ చూడగానే ఫిదా అయిపోవాలి. అర్థమైందా?" అంది ఆమె.

అక్క నా నడుమును తన చేతులతో గట్టిగా నొక్కి, నన్ను సరైన పొజిషన్‌లోకి తీసుకొచ్చింది. ఆమె చేతులు నా చర్మాన్ని తాకినప్పుడు, నేను ఒక్కసారిగా వణికిపోయాను. ఆమె నన్ను ఒక అమ్మాయిలా ఎలా ఉండాలో ట్రైనింగ్ ఇవ్వడం మొదలుపెట్టింది.

"చూడు, కళ్ళను ఇలా మెల్లగా దించు... పెదవులను కొంచెం విప్పి చిన్నగా నవ్వు... చేతులను ఇలా నడుము మీద పెట్టుకో" అని ఆమె నాకు నేర్పిస్తోంది.

ఆమె నన్ను సరిచేస్తుంటే, నాలో ఒక రకమైన సబమిషన్ (Submission) ఫీలింగ్ కలిగింది. నేను ఆమె చెప్పింది వింటుంటే, నిజంగానే నేను ఆమెకు ఒక బొమ్మలా మారిపోతున్నాను అనిపించింది. ఆ ఫీలింగ్ నాకు చాలా ఇష్టం అనిపించింది.

"నువ్వు ఇప్పుడు పర్ఫెక్ట్‌గా ఉన్నావు కావ్య. ఇక బావ రాక కోసం వేచి చూడాలి" అని ఆమె నవ్వింది.

కొంతసేపటి తర్వాత... బయట కారు హారన్ వినిపించింది.

నా గుండె ఒక్కసారిగా నోటికి వచ్చింది. బావ వచ్చేసాడు!

నేను ఒక్కసారిగా కంగారు పడ్డాను. "అక్కా... నేను రాలేను. ప్లీజ్... నన్ను వెళ్ళనివ్వు. బావ నన్ను గుర్తుపడితే నా పరిస్థితి ఏంటి? అతను నన్ను తిడతాడు, లేదా అందరికీ చెప్పేస్తాడు" అని ఏడుపు అంచున అడిగాను.

కానీ దివ్య నా చేతిని గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె చూపుల్లో ఒక రకమైన ధీమా ఉంది.

"పిచ్చోడా... నువ్వు ఇప్పుడు కార్తీక్ వి కావు. నువ్వు కావ్యవి. బావకు నువ్వు ఎవరో తెలియదు. తను నిన్ను చూస్తే కేవలం ఒక అందమైన అమ్మాయిగానే చూస్తాడు. నువ్వు భయపడకు, నేను నీకు తోడుగా ఉంటాను. పద... త్వరగా బయటకు రా" అంది.

ఆమె నన్ను బలవంతంగా గది బయటకు లాక్కొచ్చింది. నేను వణుకుతూ, నా చీరను గట్టిగా పట్టుకుని మెట్ల మీద నిలబడ్డాను. నా కాళ్లు వణుకుతున్నాయి. నా శ్వాస వేగంగా ఉంది. నా శరీరంలో ఒక రకమైన వేడి మొదలైంది.

కింద హాల్‌లో బావ (రవి) నిలబడి ఉన్నాడు.

రవి... చూడటానికి చాలా హ్యాండసమ్ గా, గంభీరంగా ఉంటాడు. పొడవాటి శరీరం, కండలు తిరిగిన చేతులు, ఆ తీక్షణమైన చూపులు. అతను ఎప్పుడూ చాలా సీరియస్ గా ఉంటాడు. అలాంటి వ్యక్తి ముందు నేను ఇలా ఆడపిల్లలా నిలబడటం అంటే... అది ఒక పెద్ద రిస్క్.

"బావా... ఇటు చూడు!" అని దివ్య గట్టిగా పిలిచింది.

రవి మెల్లగా తల తిప్పి నా వైపు చూశాడు.

ఆ క్షణం... ప్రపంచం మొత్తం ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది.

రవి చూపులు నా మీద పడగానే, నా ఒళ్లంతా ఒక విద్యుత్ ప్రవాహంలా అనిపించింది. అతను నన్ను చూడటం మొదలుపెట్టాడు. అతని చూపులు నా ముఖం నుండి మెల్లగా కిందకు... నా మెడ, నా భుజాలు, నా ఛాతీ, నా నడుము... అలా నా పాదాల వరకు స్లోగా స్కాన్ చేసింది.

అతని కళ్లలో ఒక వింతైన మెరుపు కనిపించింది. ఆ చూపుల్లో ఒక రకమైన ఆకర్షణ, ఒక రకమైన ఆకలి కనిపించింది.

నేను సిగ్గుతో తల దించుకున్నాను. నా కళ్ళు కదా అద్దంలో చూసినప్పుడు ఎంత అందంగా ఉన్నాయో, ఇప్పుడు బావ చూపుల్లో మరింత కాంతివంతంగా కనిపిస్తున్నాయి. నా గుండె చప్పుడు నాకునే వినబడుతోంది. ధక్ ధక్... ధక్ ధక్...

రవి మెల్లగా నా దగ్గరకు నడిచి వచ్చాడు. అతని ప్రతి అడుగు నా గుండెల్లో ఒక అలజడిని సృష్టిస్తోంది. అతను నా ముందుకు వచ్చి నిలబడ్డాడు. అతని నుండి వచ్చే ఆ స్ట్రాంగ్ పర్ఫ్యూమ్ వాసన నా మెదడును మత్తుగా మార్చేసింది.

అతను ఏమీ మాట్లాడలేదు. కానీ అతని చూపులు నా పెదవుల మీద ఆగాయి. నేను భయంతోనే అయినా, మెల్లగా అతని కళ్లలోకి చూశాను.

"ఎవరీ అందమైన అమ్మాయి దివ్య?" అని రవి అడిగాడు. అతని గొంతులో ఒక రకమైన గంభీరత, ఒక రకమైన మోహం ఉన్నాయి.

దివ్య నవ్వుతూ, "ఈమె కావ్య... నా దూరపు చుట్టం అమ్మాయి. కొన్ని రోజులు మనతోనే ఉంటుంది" అని చెప్పింది.

రవి నా వైపు చూస్తూనే, "కావ్యవా... పేరు చాలా బాగుంది. రూపం ఇంకా బాగుంది" అన్నాడు.

అతను అలా అన్నప్పుడు, నా శరీరంలో ఒక వింతైన వణుకు పుట్టింది. నా ముఖం ఎర్రగా మారిపోయింది. నేను ఎప్పుడూ ఇలాంటి చూపులను చూడలేదు. ఒక అబ్బాయిగా ఉన్నప్పుడు నాకు ఎవరూ ఇలా చూడలేదు, కానీ ఇప్పుడు ఒక అమ్మాయిలా మారిన తర్వాత, ఒక మగవాడి చూపులు నన్ను ఎంతలా ఉత్తేజపరుస్తున్నాయో నాకే అర్థం కాలేదు.

రవి మెల్లగా తన చేతిని నా భుజం మీద వేయడానికి ప్రయత్నించాడు. నేను ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యాను. నా శరీరం మొత్తం వేడెక్కింది. అతని వేళ్లు నా చీర పల్లను తాకాయి. ఆ చిన్న స్పర్శకే నా లోపల ఏదో విస్ఫోటనం జరిగినట్లు అనిపించింది.

నేను మెల్లగా వెనక్కి జరగబోయాను, కానీ దివ్య నా నడుమును పట్టుకుని నన్ను ఆపింది.

"కావ్య... బావకు హలో చెప్పవచ్చు కదా? నువ్వు చాలా సిగ్గుపడే అమ్మాయివా?" అని దివ్య ఆటపట్టించింది.

నేను తడబడుతూ, చాలా మెల్లగా, సన్నటి గొంతుతో, "హలో... బావ గారు" అని చెప్పాను.

నా గొంతు వినగానే రవి కళ్లు మరింత పెద్దవయ్యాయి. నా గొంతులో ఉన్న ఆ మధురత అతన్ని మరింతగా ఆకర్షించినట్లు అనిపించింది. అతను నా ముఖం దగ్గరకు వచ్చి, మెల్లగా నా చెవిలో ఇలా అన్నాడు...

"నీ గొంతు చాలా స్వీట్ గా ఉంది కావ్య... నీ గురించి ఇంకా తెలుసుకోవాలని ఉంది."

ఆ మాట వినగానే నా మెదడు మొద్దుబారిపోయింది. అతని శ్వాస నా చెవికి తగులుతుంటే, నా ఒంట్లో రక్తం వేడెక్కింది. నా శరీరంలోని ప్రతి అంగుళం అతని స్పర్శ కోసం తహతహలాడుతోంది. నేను అబ్బాయిని అని నాకు తెలుసు, కానీ ఈ క్షణంలో నేను పూర్తిగా ఒక ఆడపిల్లలా ఫీలవుతున్నాను.

బావ చూపుల్లో ఉన్న ఆ మోహం, ఆ ఆకర్షణ నన్ను పూర్తిగా తనవైపుకు లాగేసుకున్నాయి. నేను భయపడుతున్నానా? లేక ఈ క్షణాన్ని ఎంజాయ్ చేస్తున్నానా? నాకు అర్థం కావడం లేదు.

రవి మెల్లగా నా చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకున్నాడు. అతని చేతి వేళ్లు నా మృదువైన చర్మాన్ని తాకినప్పుడు, నేను ఒక్కసారిగా కళ్లు మూసుకున్నాను. ఆ స్పర్శ ఎంత పవర్‌ఫుల్‌గా ఉందంటే... నాలో ఏదో తెలియని ఉద్వేగం కట్టలు తెంచుకుంది.

"బావా... చాలు చాలు! త్వరగా లోపలికి రండి. కావ్యకు చాలా ఆకలిగా ఉంది" అని దివ్య నవ్వుతూ రవిని లోపలికి తీసుకెళ్లింది.

రవి వెళ్తూ వెళ్తూ ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగి నా వైపు చూసి ఒక వింత నవ్వు నవ్వి, కన్ను గీశాడు.

నేను అక్కడే విగ్రహంలా నిలబడిపోయాను. నా శరీరం మొత్తం వణుకుతోంది. నాలో ఒక రకమైన వింతైన వేడి, ఒక రకమైన కామం మొదలైంది.

నేను కార్తీక్‌ని కాదు... నేను ఇప్పుడు కావ్యని. మరియు బావ దృష్టిలో నేను ఒక అందమైన, ఆకర్షణీయమైన అమ్మాయిని.

ఈ ఆట ఎక్కడికి వెళ్తుందో నాకు తెలియదు, కానీ నాలోని ఆడపిల్ల ఈ ప్రమాదాన్ని, ఈ ఉద్వేగాన్ని పూర్తిగా ఆస్వాదించడానికి సిద్ధంగా ఉంది.

నా కల నిజంగానే ఒక మధుర స్వప్నం అవుతుందా? లేక నేను బావ మాయలో పడి నా అసలు రూపాన్ని కోల్పోతానా?